สิ่งที่ได้รับจากการเรียนรู้ในวันที่ 28 กรกฎาคม 2550

วันนี้เพื่อนๆมาสายมากๆๆ วันนี้อาจารย์ก้องกาญจน์ วชิรพนัง เป็นผู้มาบรรยาย วันนี้อาจารย์ได้เปิดโลกทัศน์มากมายทางด้านธุรกิจในอนาคตถ้าเราต้องออกไปทำงาน ในขณะที่อาจารย์ได้พูดอยู่อาจารย์ได้พยายามยกตัวอย่างบุคคลหลายท่านให้พวกเราฟังแต่ว่าพวกเราบางคนรวมทั้งตัวของดิฉันเองก็ไม่ค่อยรู้จักดังนั้นเป็นอันว่าวันนั้นดิฉันได้ข้อสรุปคือ

1. การที่เราจะเป็นผู้นำได้นั้นต้องมีโลกทัศน์ที่กว้างไกลด้วยและมีมุมมองที่หลากหลาย

2.การศึกษาตัวอย่างจากผู้ที่ประสบความสำเร็จมาแล้วเป็นตัวอย่างที่ดี

3.การอ่านหนังสือมากๆเป็นเพิ่มฐานความรู้ให้กับตัวเองและยังสามารถถ่ายทอดให้กับผู้อื่นได้อีกด้วยโดยการชักนำหรือแนะนำให้อ่านหนังสือเล่มที่เราเคยได้อ่านมาแล้ว

4.การรู้จักโครงสร้างของบริษัทก่อนที่เราจะเข้าไปทำงานเป็นพื้นฐานข้อมูลที่เราจะสามารถปรับตัวให้เข้ากับบริษัทที่เราจะเข้าไปทำงานได้

5.คนเราควรค่อยๆพัฒนาจะเป็นการพัฒนาที่ยั่งยืน

6.การศึกษาภาษอังกฤษเป้นสิ่งที่จำเป้นมากๆๆในทุกวันนี้

7.การทำงานเป้นทีมจะช่วยให้งานของเราสำเร็จได้เร็วขึ้นขึ้นและดีที่ขึ้นถ้ามีการจัดการบริหารที่ดี

8.พวกเราต้องมีการแสดงความคิดเห็นในสิ่งที่เป็นเป็นจุดบอกและสิ่งที่จะสามารถเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานให้กับที่ประชุมเพื่อเปิดมุมมองของงานต่างๆให้ได้หลายด้านมากยิ่งขึ้น

9.การเข้าใจถึงธรรมชาติของเพื่อนร่วมงานทำให้การทำงานเป็นทีมของเราราบรื่นมากยิ่งขึ้น

สุดท้ายแล้วการที่แสวงหาความรู้เป็นการเรียนรู้ที่ไม่มีทางสิ้นสุด

หลังจากการเรียนเราได้มีการประชุมโครงงานต่อแต่ในวันนี้เพื่อนมากันน้อยเพราะเนื่องจากวันหยุดที่ติดต่อกันหลายวัยนทำให้เพื่อนๆบางคนกลับบ้านที่ต่างจังหวัดและได้มีการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับโครงงานเพิ่มเติมและอาจารญืได้ชี้ให้เห็นถึงจุดอ่อนของโครงการเราทำให้พวกเราต้องนำข้อด้อยตรงนั้นกลับไปพัฒนาต่อเราจึงได้มีการนัดการประชุมกลุ่มขึ้นมาใหม่ในวัพฤหัสบดีที่ 2 กรกฎาคม 2550 เวลา 5 โมงเย็นสถานที่ติดตามได้ที่บล็อคของพี่เจี๊ยบเพราะพี่เจี๊ยบได้อาสารับเรื่องการจองห้องให้กับกลุ่มของเรา ต้องขอขอบคุณพี่เจี๊ยบมากๆๆค่ะ

3 Responses to “สิ่งที่ได้รับจากการเรียนรู้ในวันที่ 28 กรกฎาคม 2550”

  1. Neung Says:

    เห็นด้วยคะทั้ง 10 ข้อเลย โดยข้อที่ 5 ก็ตรงกับหลักเศรษฐิกจพอเพียงของในหลวง จริงๆ คะเพราะถ้าไม่มีฐานก็คงไม่มียอด อย่างที่หลายๆ คนคงคิดว่าวิชาที่เราเรียนมากันก่อนที่จะมาถึงตอนนี้ได้น่ะเรียนมาทำไม ไม่เห็นใช้เลย แต่ถ้าคิดทางกลับกัน ถ้าเราไม่มีพิ้นฐานเราก็คงมาถึงจุดนี้ไม่ได้(ไม่มีใครเก่งมาตั้งแต่เกิดใช่มั้ยคะ) ต้องขอขอบพระคุณคุณครูที่สอนมาทุกท่านเลยนะคะ
    และอีกข้อที่เห็นด้วยเป็นพิเศษคือการที่เราควรที่จะแสดงความคิดเห็นออกมาในการทำงานเป็นทีม อย่าเก็บความคิดนั้นๆ ไว้ เชื่อคะว่าทุกคนมีความคิดดีดีกันทั้งนั้น(แต่บางครั้งก็คิดไม่ออกจริงๆ คะ) เคยมีพี่คนนึงเค้าบอกไว้ว่าคิดแล้วก็ให้พูดออกมาเลยอย่าเก็บ(แต่คงเป็นคำพูดที่ไม่กระทบใครหรือทำให้ตัวเองเดือดร้อนนะคะ) เอีกอย่างที่อยากฝากไว้ก็คือ เคยได้ฟังคำแนะนำมานะคะว่า ถ้าเราได้คิดอะไรดีดีออกมาแล้ว ก็ให้หาที่จดสิ่งเหล่านั้นเพื่อที่มันจะได้ไม่หายไปนะคะ

  2. film7kmutt Says:

    พี่ชมพู่เก่งมากๆเลยอ่า อยากเป้นคนมีความตั้งใจอย่างงี้บ้างจัง

  3. satianpong Says:

    Me too (^^,)


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: